Czekając na idealny moment wypełnia tło. Nieustannie aktywna, zmienia stany – bywa skupiona, bywa rozproszona. Bez niej – nic, z nią – niemal wszystko. Jest ciekawa – wciąż zadaje pytania.
Jest bystra – łączy fakty. Kreuje, modeluje. Zachwyca. I przeraża.

Wyobraźnia przez wieki była przedmiotem filozoficznego namysłu, psychologicznych teorii, fundamentem sztuki i nauki. Podobno najlepiej działa w przerwie, w chwili oddechu – tej, w której przekształca obserwację spadającego jabłka w przełomową teorię naukową. Czy mamy dziś jeszcze przestrzeń na podobne momenty?

Zmiany, które przyniósł postęp technologiczny, stanowią niewyczerpane źródło analiz. Czy współczesne technologie dostarczają nowych narzędzi stymulujących kreatywność? Czy raczej wprowadzają ograniczenia i zagrożenia dla wartości, jakie niesie ze sobą twórczość człowieka? Czy będą inspirować nowe formy ekspresji, czy raczej osłabiać znaczenie ludzkiego talentu? W jakiej kondycji jest dziś wyobraźnia? Na ile jest wolna? Jak możemy w pełni wykorzystać jej potencjał?

Prelegentki i Prelegenci zostali zaproszeni do postawienia diagnozy i przedstawienia osobistego raportu o stanach wyobraźni oraz do dyskusji o jej współczesnej formie.